تمرین شمارۀ ۳۵: مدل سازی چند سطحی

مستر استاد - هرم عصبی منطقی رابرت دیلتز

فصل سوم: توسعۀ مهارت ها و استراتژی های خاص

تمرین شمارۀ ۳۵: مدل سازی چند سطحی

Multi-level modelling

بروس گریملی (Bruce Grimley)

هدف تمرین

مدل سازی، مهارت بازنگری شیوۀ مراجع برای اجرای یک مهارت خاص است که می تواند توسط فرد دیگری آموخته شود. این کار با مشاهده و پرسیدن سؤال از فردی انجام می شود که مدل شده است تا تا فرآیندهای استفاده شده برای دستیابی به آن مهارت را واضح تر نشان دهد. خیلی مواقع، این روش برای مراجع کاملاً ناخودآگاهانه صورت می گیرد و آوردن بیشتر آن به سطح آگاهی کمک می کند تا او نقاط کور خود را ببیند. پس از دستیابی به این هدف، او در موقعیتی قرار می گیرد که بتواند آن را کاملاً تغییر دهد. در اکثر مواقع، یک روش خوب برای کار کردن با مراجع کمک به او در مدل سازی رفتار/افکار/احساسات مضر با استفاده از آنچه که رابرت دیلتز به آن “سطوح منطقی” می گوید است.

حتی اگر برای بعضی از افراد ترتیب این منطقی کاملاً واضح نباشد، مدل سازی یک چارچوب بسیار مفید برای بازیابی روش مراجع و سپس تغییر آن می باشد. همانطور که برای تکنیک های ان ال پی رخ می دهد، برای این روش نیز مراحل شناسایی خاصی وجود دارد.

توصیف تمرین

در این تمرین شما با مراجع در حالی که در حال کشف ابعاد مختلف یک مهارت است، کار می کنید. این تکنیک از مدل سازی استفاده می کند و شما مراجع را از شش سطح منطقی عبور خواهید داد.

مستر استاد - هرم عصبی منطقی رابرت دیلتز

روند اجرای تمرین

۱- از نظر فیزیکی برای هر یک از این سطوح فضایی را در نظر بگیرید:

– معنویت/رسالت؛

– هویت؛

– اعتقادات/ارزش ها؛

– قابلیت ها/استراتژی؛

– رفتارها؛

– محیط؛

روی سطح محیط بایستید .

۲- روی سطح محیط قرار بگیرید و بپرسید “کی و کجا درگیر فعالیتی می شوم تا الگو باشم؟”

۳- روی سطح رفتار بایستید و و بپرسید “در آن زمان و مکان ها چه کاری انجام می دهم؟”

توجه داشته باشید که نه تنها رفتارهای آشکار بلکه حداقل رفتارهایی که می توانید انجام دهید مانند گرفتن مگس در درز دیوار می توانند به عنوان الگو انتخاب شوند.

۴- روی سطح قابلیت ها/استراتژی بایستید و بپرسید “من چگونه از ذهن و بدن خود برای ارائۀ آن رفتارها استفاده می کنم؟” و “چه قابلیت ها/استراتژی هایی را برای انجام دادن آن رفتارها در آن زمان ها و مکان ها دارم؟”

۵- روی سطح اعتقادات/ارزش ها بایستید و بپرسید “چرا من باید از آن قابلیت ها برای به سرانجام رساندن آن فعالیت ها استفاده کنم؟”، “وقتی درگیر آن فعالیت ها هستم، چه چیز برای من مهم است؟”، “وقتی در حال انجام دادن آن فعالیت ها هستم، چه باورهایی من را هدایت می کنند؟” و “چه احساس پایداری در من است که من را در زمان سختی کمک می کند؟”

۶- روی سطح هویت بایستید و بپرسید “وقتی درگیر آن باورها، قابلیت ها و رفتارها در آن زمان ها و مکان ها هستم، من چه کسی هستم؟”

۷- سرانجام، روی سطح معنویت/رسالت بایستید و بپرسید “با این فعالیت به چه افراد دیگری خدمت می کنم؟”، “مأموریت من چیست؟”، “من متعلق به کدام بخش از این دنیا هستم؟” و “من چه چشم اندازی را دنبال می کنم یا نمایش می دهم؟”

مستر استاد - هرم عصبی منطقی رابرت دیلتز

نکته: سطوح را جدا از یکدیگر قرار دهید تا وقتی که دربارۀ رفتار صحبت می کنید، در سطح رفتار ایستاده باشید و صحبت را به سمت قابلیت یا باور منحرف نکنید. این کار برای داشتن یک مربیگری “شفاف” اهمیت دارد. با جدا نگه داشتن این سطوح، مراجع از اینکه بهتر درک می کند که چه چیزهای مضری او را در آن رفتار نگه داشته است، از شما قدردانی می کند و سپس در آن موقعیت می تواند تغییرات مناسب را اعمال کند.

ما در ان ال پی اغلب دربارۀ “خلوص حالت” و “آلودگی حالت” صحبت می کنیم. اگر باعث شویم که مراجع سطح رفتار و باور یا استراتژی را با هم ترکیب کند، کمتر واضح است که چه چیزی دقیقاً مانع حرکت رو به جلوی او شده است. بنابراین، تمرکز بر تغییر مناسب در سطح مناسب ضروری است.

بقیۀ تمرینات این کتاب را در صفحۀ آموزه های کوچینگ دنبال کنید.

ادامه دارد…

 

منبع: کتاب ۱۰۱ استراتژی و تکنیک کوچینگ

۱۰۱Coaching Strategies and Techniques

نویسنده: گلدینا مک ماهون و آن آرچر

Gladeana McMahon, Anne Archer

استفاده از مباحث این مقاله تنها با ذکر منبع (mrostad.com) مجاز می باشد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.