قانون شماره ۲۱: تلویزیون نمی بینم

مثلث ممنوعه زندگی من:

تلویزیون،اخبار،بحث بیهوده

تلویزیون قاتل موفقیت

سال‌هاست که تلویزیون و اخبار را نگاه نمی‌کنم. تلویزیون در خانه ما نقش مانیتور را ایفا می کند برای تماشای فیلم و انیمیشن های سلکت شده (نه هر فیلمی) اما چه شد منی که از دوران نوجوانی پیگیر اخبار و مسائل سیاسی روز ایران و جهان بودم اکنون هیچ توجهی به مسائل سیاسی ندارم؟ واقعیت آن است که دریافته‌ام اخبار در تمام دنیا (و نه‌فقط ایران) تمرکز روی اتفاقات نامناسب دارند. اتفاقاتی چون جنگ، بمباران، تروریسم، کمبود منابع در دنیا، بحران، بلایای طبیعی، قتل و جنایت و آدمکشی، قحطی و بیماری و مسائلی ازاین‌دست.

اقتضائات دنیای خبر این‌گونه ایجاب می‌کند و درواقع ذات خبر این‌گونه است که:

«خبر خوب خبر محسوب نمی‌شود.»  (The good news is the bad news)

به‌عنوان‌مثال طلوع زیبای خورشید ارزش خبری ندارد. اما باران‌های اسیدی و طوفان کاترینا ارزشمند است. تولد هزاران نوزاد سالم در دنیا ارزش خبری ندارد اما تولد یک نوزاد عجیب‌الخلقه با دو سر و چهار پا ارزش خبری دارد. مهربانی و صلح میلیون‌ها انسان ارزش خبری ندارد اما جنایت یک جانی ارزش خبری دارد. فراوانی نعمت‌ها ارزش خبری ندارد اما کمبود آب و منابع ارزش خبری دارد.

بنده زندگی ده ها نفری که روزانه بارها و بارها اخبار را به‌دقت می‌بینند، از نزدیک دیده‌ام غالباً زندگی نابه سامانی دارند روابط خوبی با همسر و فرزندانشان ندارند. سلامت روحی‌شان بسیار لطمه خورده است و به دلیل تمرکز بر اتفاقات نامناسب غالباً بیمار هستند و با بدبینی و ترس و نگرانی زندگی می‌کنند.

ممکن است کسی بگوید با حذف تلویزیون از دنیا بی‌خبر می‌شویم: پاسخ من این است که واقعیتش من ترجیح می‌دهم بی‌خبر باشم! مغز من انباری اطلاعات بی ارزش نیست.

بزرگ‌ترین خدمت به درماندگان این نیست که من به آن‌ها فکر کنم بزرگ‌ترین خدمت به آن‌ها این است که من خودم یکی از آن‌ها نباشم. پیشنهاد می‌کنم سریال‌های تلویزیونی را هم نبینید اکثر آن‌ها منفی هستند و بدی و زشتی را ترویج می‌دهند. وقتی صبح تا شب باهم نیستیم و شب هم سریال نگاه می‌کنیم و حتی موقع شام هم سریال می‌بینیم، دیگرکسی عاشقانه به خانواده‌اش نگاه نمی‌کند، کسی به کسی تعارف نمی‌کند، غذا نمی‌کشد، کسی مزه غذا را درست متوجه نمی‌شود و کسی تشکر نمی‌کند.

  • تلویزیون کاری جز سوزاندن وقت نازنین شما نمی‌کند.
  • تلویزیون وقت تفکر و ایده پردازی تو را می سوزاند.
  • تلویزیون دغدغه‌هایی را به تو تحمیل می‌کند که دغدغه تو نیست و نباید باشد.
  • تلویزیون اسب تروآیی است که خودتان بهایش را پرداخته‌اید و خودتان آن را به منزلتان راه داده‌اید!
  • تلویزیون قاتل موفقیت است.
  • تلویزیون کانون توجه شما را به سمت ناخواسته‌هایتان جلب می‌کند.
  • تلویزیون اعضای خانواده را از هم دور می‌کند.
  • تلویزیون فرصت مطالعه و عمیق زندگی کردن را از ما می‌گیرد.
  • تلویزیون تمام ساعت های خالی تو را پر می کند،تمام ساعت های زیبا و عمیقی که می توانست….

ممکن است بسیاری بگویند، تلویزیون برنامه‌های مفید هم دارد اما من می‌گویم اگر شما سطل زباله محله‌تان را برای پیدا کردن غذا جستجو کنید حتماً چیزی برای خوردن پیدا می‌کنید اما من ترجیح می‌دهم جایی دنبال غذا بگردم که درصد خلوصش بالاتر باشد. بله برنامه مفید هم دارد اما باید صدها ساعت وقتت را بسوزانی تا چندساعتی از آن بهره ببری. وقتی کتاب و اینترنت هست و ما می‌توانیم آگاهانه هر آنچه را می‌خواهیم بیاموزیم چرا باید سراغ تلویزیون برویم. روزنامه‌ها و تلویزیون اقیانوسی به عمق یک سانتیمتر هستند. از همه‌چیز خبردارند و از چیزی هم خبر ندارند. نسبت به اخبار منفی، کر باشید. فقط در جستجوی اخبار و روزنامه‌ها و مجلات مثبت باشید. اصلاً شما چقدر دنبال اخبار مثبت هستید؟

خوشحالم باافتخار بگویم تلویزیون، اخبار، روزنامه و بحث‌های بیهوده سیاسی و فرقه‌ای را سال‌هاست ترک کرده‌ام و چنان جایگزین‌های فوق‌العاده‌ای برایشان پیداکرده‌ام که حاضر نیستم با هیچ‌چیزی آن‌ها را معامله کنم. به شما خواننده عزیز پیشنهاد می‌کنم فقط برای ۳ ماه تلویزیون را از زندگی‌تان حذف کنید و نتایج آن را مشاهده کنید. ببینید چقدر سلامتی شما، درآمد شما و روابط شما بهبود پیدا خواهد کرد.

روزی ۳ ساعت تلویزیون= ۱۰۰۰ ساعت در سال

وای!!

چه عددی!!

کدام مسئله در زندگی را می شناسید که اگر ۱۰۰۰ ساعت برایش وقت بگذاریم حل نشود.

یک خاطره

یادم می‌آید سالها قبل در نوجوانی زمانی که مجله همشهری جوان را می‌خواندم یکی از نویسندگان مطرحش به نام خانم منصوره مصطفی‌ زاده مقاله‌ای نوشته بود و حذف کامل تلویزیون از زندگی‌اش را بزرگ‌ترین موفقیت خود خوانده بود آن موقع خیلی متوجه قضیه نبودم اما اکنون خوشحالم که به‌عنوان یک نویسنده من هم تلویزیون را از خانه‌ام بیرون انداخته‌ام (!) و باز خوشحالم الگوی علمی من استاد محمدرضا شعبانعلی سوپر نابغه مذاکره و ارتباطات در ایران (مسلط به چند زبان خارجی و حافظ کل قرآن، نهج‌البلاغه، مفاتیح‌الجنان و صحیفه سجادیه و ….) ۱۵ سال است که تلویزیون را از زندگی اش حذف کرده است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.