قانون شماره ۳۵-دانشجوی مادام‌العمر دانشگاه زندگی هستم.

به نظر من کلمه فارغ‌التحصیل کلمه بیخودی است! فارغ را برای زایمان بکار می‌برند نه برای علم! انسان هیچ‌وقت از یادگیری فارغ نمی‌شود. به نظرم کلمه دانش‌آموخته کلمه بهتری است. ما باید در تمام عمرمان در حال یادگیری باشیم. آموزش همان چیزی است که هرگز پایانی ندارد. دانشگاه که تمام شد تازه دانشگاه زندگی شروع می‌شود.

یاد گرفته‌ام که از همه‌کس بیاموزم. کوچک و بزرگ، زن و مرد، پیر و جوان، غنی و فقیر. حتی یک حیوان نیز می‌تواند معلم انسان باشد. همان‌گونه که کلاغ معلم قابیل شد و نحوه دفن کردن مرده را به او آموخت. اگر ما شاگردی کنیم همه موجودات می‌توانند معلم ما باشند. یک راننده تاکسی ممکن است درسی به ما بدهد که بزرگ‌ترین درس زندگی‌مان شود. یک آبدارچی با یک جمله ممکن است دنیای جانمان را عوض کند. یک جمله گوینده رادیو ممکن است نقطه تحول ما شود.

همه ما در زندگی هم شاگرد هستیم و هم استاد. نزد عده‌ای شاگرد هستیم و برای عده‌ای دیگر استاد. همان استاد ما نیز خودش هم شاگرد است و هم استاد.

 

دانشگاه زندگی (طرح از همشهری جوان)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.