معرفی فیلم شماره ۱: فارست گامپ

 فارست گامپ (Forrest gump)

  • سال ساخت: ۱۹۹۴
  • مدت زمان فیلم : ۲h:22m
  • کارگردان: رابرت زمیکس
  • اقتباس از: رمان فارست گامپ
  • بازیگر نقش اول: تام هنکس در نقش فارست گامپ
  • جوایز: نامزد ۱۳ اسکار و برنده ۶ اسکار
  • رتبه در IMDB: 13 (رتبه ۱۳ بین ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ سینمای جهان)
  • امتیاز کاربران: ۸٫۸ از ۱۰

خلاصه داستان: پسری که دارای ضریب هوشی ۷۵ است (پایین تر از سطح نرمال) و مشکل جسمی نیز دارد بر محدودیت هایش غلبه کرده و با یک کد ساده (دویدن) تبدیل به فردی ثروتمند،موفق،مشهور و قهرمان می شود.

فارست گامپ

فارست گامپ

نقد و بررسی فارست گامپ:

اولین بار این فیلم را دوست خوبم مجید خزایی به من معرفی کرد و به من توصیه کرد آن را ببینم ولی مدتها بعد روزی ام شد این شاهکار فراموش نشدنی را تماشا کنم.

من نمی دانم چه واژه ای می تواند عظمت این فیلم را نشان دهد:

فیلم ماندگار تاریخ سینما، زیبایی بی پایان، بزرگترین شگفتی، فیلم تحسین شده، شاهکار تکرار نشدنی، محشر، پر از زندگی، فوق العاده.فوق العاده.فوق العاده.فوق العاده.چقدر بگویم فوق العاده.

واقعا نمی دانم چه واژه ای برای تحسین این فیلم باید بکار برد.فقط می توانم بگویم من خیلی خوش شانسم که این فیلم را دیدم و می بینم و خواهم دید.خدا را بسیار شاکرم که تماشای این فیلم روزی من شد.

این فیلم احساسات هر انسانی را برانگیخته می کند.این فیلم مخاطب را میخکوب می کند.این فیلم صورت شما را از اشک خیس خواهد کرد.فیلمی که هم می خنداند و هم می گریاند.

پاکی و سادگی فارست گامپ هوش از سرتان می پراند.قلب مهربان فارست، انسانیت را زنده می کند و حقیقتا چقدر این فیلم بزرگ است.

فارست گامپ انسانی ترین فیلمی است که تا الان دیدم.

فارست گامپ

با هم بخش هایی از نقد محمد حسین جعفریان در زومجی را مرور می کنیم.

در ستایش یک قلب بزرگ و طلایی

فارست فردی است که در ازای یک خوبی و در ازای یک صندلی برای نشستن در اتوبوس، یک عمر به جنی خوبی می‌کند و انسانیت را می‌آموزد.

او حتی یک بار هم به جنی با نگاه مابقی پسرهای جوان جامعه نگاه نمی‌کند. بله، خیلی‌ها در دنیا می‌گویند او چیزی از دنیا و این مسائل نمی‌داند که چنین رفتاری می‌کند و اصلا به سبب کندذهن بودنش است که چنین احساساتی را درک نمی‌کند. اما راستش را بخواهید، رفتار فارست از تمامی انسان‌های پیرامونش انسانی‌تر است

او از محبت چنین چیزهایی را نمی‌خواهد. او از محبت همان چیزی را می‌فهمد که خیلی از انسان‌های امروز فراموش کرده‌اند. او به خاطر ذات این کار، به خاطر علاقه‌ی قلبی‌اش به این دختر و به خاطر حسش به لطفی که او در کودکی به وی کرده است در هر نقطه‌ای از دنیا و در هر زمانی که باشد، به مانند یک ابرقهرمان واقعی از او محافظت می‌کند.

فارست گامپ

یک کد ساده برای موفقیت

فارست گامپ، بدون شعار زندگی‌اش را پیش می‌برد. او به طرزی خستگی ناپذیر عمل می‌کند و هرگز ناامید نمی‌شود و آن‌  همه خوبی و زیبایی زندگی را به جای فریاد زدن، وارد رفتار و لحظه به لحظه‌ی زندگی‌اش می‌کند.مهم‌ترین رخداد فیلم، همان جایی رقم می‌خورد که فارست برای فرار از دست آن پسرها، شروع به دویدن می‌کند و رابرت زمکیس در تنها استعاره‌ی تصویری فیلمش، با تکه‌تکه شدن آهن‌های متصل به پای او که تا این لحظه برای راه رفتن کمکش می‌کردند، آزاد شدن وی از بند تفکراتی را که دیگران برای او داشتند، به تصویر می‌کشد.

فارست گامپ یک فرمول ساده برای زندگیش دارد فرمول وی همان تک‌نصیحت دخترک مهربانی است که از همان روز اول به او خوبی کرد و آن دویدن است.

Run forrest ,run

تام هنکس در نقش فارست گامپ

تام هنکس در نقش فارست گامپ

این کد ساده، رمز موفقیت ناشکستنی‌اش را شکل می‌دهد: این که تا جایی که می‌تواند و تا آن نقطه‌ای که امکانش هست، بدون کوچک‌ترین نگاهی به پشت سر و به شکلی توقف‌ناپذیر، به دویدن ادامه بدهد. او می‌پذیرد که در این دنیا نیاز به نگاه کردن به زندگی انسان‌های موفق یا آن‌هایی که IQ بالاتری دارند، ندارد. بلکه تنها باید خودش باشد و در هیچ نقطه‌ای از زندگی متوقف نشود. نتیجه‌اش هم این است که بعد از سال‌ها، به ستوان می‌فهماند که زندگی آن‌قدر چیز بزرگی است که نداشتن آن دو پا هم نمی‌تواند عظمت و زیبایی‌اش را کاهش دهد.

اصلا کمی به خودش نگاه کنید. او با همین دویدن، صاحب یکی از ثروتمندترین کمپانی‌های آمریکا می‌شود. با همین دویدن، تبدیل به یکی از معروف‌ترین انسان‌های ایالات متحده می‌شود و این موضوع تا حدی بالا می‌گیرد که حجم بالایی از افراد، شروع به دنبال کردن او و تقلید زندگی‌اش می‌کنند. آن‌ها آن‌قدر تحت تاثیر این مرد قرار می‌گیرند که پا به پای او دویدن را شروع می‌کنند و به مانند او، توقف را کنار می‌گذارند و این‌جا، شگفت‌آورترین نتیجه‌ی تصمیم فارست رقم می‌خورد؛ مردی که در کودکی نمی‌دانست با پیروی از نقشه‌ی کدام شخص و با الگوبرداری از کدام نقشه، زندگی بهتری پیدا می‌کند، حالا با به آغوش کشیدن شرایط و عشق ورزیدن به همه‌چیز و تنها با همان دویدن‌ها، تبدیل به الگوی چندین و چند انسان می‌شود

فارست خودش است.

اگر به یک نفر قول داد که با وی یک قایق صید میگو می‌گیرد و به این کار می‌پردازد، حتی بعد از مرگ وی هم به این قول وفا می‌کند. حتی اگر چندین و چند روز پیاپی همه‌چیز به آشغال گرفتن از دریا خلاصه می‌شد، او با کُد هک‌نشدنی‌اش برای زندگی آن‌قدر به دویدن ادامه می‌دهد که بالاخره اقیانوس هم در برابر او تسلیم می‌شود. در پایان کار، در آن‌جایی که فیلم دارد به نقطه‌ی انتهایی خود می‌رسد به خودمان می‌آییم و می‌بینیم فارست همه‌ی این‌ها را، با آی‌کیو زیر ۷۵ به دست آورد.

فارست به جای این که هر روز زندگی‌نامه‌ی انسانی موفق را بخواند و بر اساس آن، آن روزش را شکل دهد، همیشه همان چیزی است که باید باشد. همیشه تلاشش را می‌کند و نمی‌ایستد و به سبب همین حرکت بزرگ، تبدیل به یکی از آن زندگی‌نامه‌ها می‌شود.

یکی از قشنگ ترین سکانس های فیلم جایی است که جنی به فارست می گوید دوست داری کی باشی؟ و فارست پاسخ می دهد:مگه من قرار نیست خودم باشم…؟

جنی: تا حالا رویایی داشتی درباره این که قراره کی بشی

فارست: “من قراره کی بشم؟”

جنی: “آره”

فارست: ” مگه من قرار نیست خودم باشم؟”

سکانس های فراموش نشدنی:


۱-در بخشی از فیلم جنی با احتیاط یا ترس خبر پدرشدن فارست را بهش می ده بلافاصله وحشت سراپای فارست را فرا می گیره اما حدس ما و جنی اشتباهه، فارست می پرسه: اون باهوشه.

اینجا عمق حس ناب عشق و پدر بودن فارسته.

۲-در بخش دیگری از فیلم فارست نامه پسرش را سر قبر جنی می گذارد و می گوید به من گفته نخون.اونایی که بهره هوشی نرمال دارن حتی از سر کنجکاوی نگاهی به نامه می اندازن اما فارست…

۳-در یک سکانس فارست به جنی می گوید: شاید من باهوش نباشم اما می دونم عشق چیه.اینجاست که به ما می فهماند برای خوشبختی قلب بزرگ لازمه نه هوش.

۴-جایی که فارست مالک بخشی از سهام شرکت اپل شده و فکر می کند اپل یک شرکت میوه فروشی است.

۵-جایی که رییس جمهور ایالات متحده از او می پرسد چه احساسی داری؟ و او می گوید ادرار دارم.

۶- قشنگ ترین جای فیلم وقتیه که فارست داره برای جنی خاطرات قشنگش رو میگه ، جنی میگه کاش منم باهت بودم فارست میگه تو بودی.

۷-مادرم می گفت: مرگ هم جزیی از زندگیه، ولی کاش نبود.

 

حرف پایانی: فارست گامپ یکی از الهام بخش ترین فیلم های تاریخ سینماست و هرگز تاریخ انقضا ندارد (تاریخ انقضایش بی نهایت است) اگر این فیلم را ندیده اید حتما ببینید اگر دیده اید دوباره و سه باره تماشایش کنید، این فیلمی است که هر بار دیدنش برایتان تازگی دارد و مو به تن آدم سیخ می کند.

2 پاسخ
  1. جواد اروجی
    جواد اروجی گفته:

    سلام
    عالی عالی عالی بود.
    اصل وجودی ام را بهم نشون داد.همان عزت نفس واقعی که همیشه و تحت هر شرایطی اونو داری.
    سبک بال بودن همچون یک پر….چه اولش چه اخرش.
    تا به حال اینقدر نکات انسانی از یک فیلم ندیده بودم.
    استاد تشکر از پیشنهاد عالی شما.

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.