ضربه های شلاق

معرفی فیلم شماره ۵: ویپلش

ویپلش (ضربه های شلاق)  whiplash

سال ساخت: ۲۰۱۴

مدت زمان فیلم : ۱h:47m

کارگردان: دیمین شزل

جوایز: نامزد ۵ اسکار و برنده ۳ اسکار

رتبه در IMDB: (جزو ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ سینمای جهان)

امتیاز کاربران: ۸٫۶ از ۱۰

ویپلش

ضربه های شلاق

هنر پادگانی

استادی خشن با لباس سراسر تیره و بد دهن با بدنی عضلانی و سر تراشیده و نگاه پر از اعتماد به نفس که حتی در هنگام تمرین از پرت کردن طبل های درام به سمت دانشجویانش دریغ نمی کند و با این همه فشار و سخت گیری دنبال پیدا کردن یک اسطوره جدید در موسیقی جاز است وی معتقد است هیچ جمله ای در زبان انگلیسی برای هنرجو خطرناک تر از کارت خوب بود (گودجاب) نیست. وی جایی در کافه به اندرو می گوید: من اونجا بودم تا به هنرجو ها فراتر از چیزی که تصور می کردن سختی بدم. جز این راهی نیست وگرنه دیگه دنیا چطور می خواد یه چارلی پارکر و لویی آرمسترانگ دیگه رو به خودش ببینه؟. این جمله، سختگیری فلچر در تمام طول فیلم را توجیه می کند. با این حال، ما در عصر تشویق زندگی می‌کنیم؛ استاد سختگیر، تشویق را قاتل موفقیت می داند و تحقیر را عامل آن. ویپلش درباره‌ی اینکه «آیا کسی باید برای رسیدن به هدف و هنرش زجر بکشد؟» نیست. بلکه درباره‌ی جمله‌ای ترسناک‌تر است؛ اینکه « آدم باید چقدر زجر بکشد؟»

۹ دقیقه آخر فیلم یک پایان باشکوه  بی کلام و یک تکنوازی درام است ، جایی که جوان کمرو و خجالتی داستان به یک موسیقیدان قدرتمند تبدیل می شود.گاهی با خودم می گویم: ترس یکی از بهترین محرک هاست با فاصله زیادی از بقیه ابزارها.

منبع: دامون قنبرزاده

1 پاسخ
  1. جواد اروجی
    جواد اروجی گفته:

    سلام
    عالی عالی بود.
    من جواد اروجی هستم.
    من اینجام تا به نماینده هام فراتر از چیزی که تصور میکنند کمک بدم.جز این راهی نیست و گرنه دنیا چطور میخواد یه مهدی فخارزاده دیگه را به خودش ببینه.

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.